E-artykuły dla wszystkich.

Każde państwo prawa, oparte o system konstytucjonalizmu zapewnia swoim obywatelom dostęp do opieki zdrowotnej oraz opiekę socjalną. Jest to jedna z podstawowych zasad wyróżniających państwo demokratyczne na tyle innych ustrojów. Obywatele czynni zawodowo, co miesiąc uiszczają składki na rzecz funduszu zdrowia, który stanowi wspólny, społeczny pion gospodarki zdrowotnej. Drugim istotnym filarem funkcjonowania państwa prawa jest polityka socjalna. W Polsce podstawowym wyznacznikiem, kierunkiem tej polityki jest ubezpieczenie społeczne. Zasady jego świadczenia przez osoby fizyczne w sposób szczegółowy określa ustawa. Podstawowym podziałem ubezpieczeń społecznych jest podział na najtańsze ubezpieczenia rentowe i emerytalne. ” Najtańsze ubezpieczenie “rentowe polega na wypłacaniu przez państwo comiesięcznej stawki pieniędzy tym osobom, które osiągnęły wek emerytalny. Kwestia ta budzi odwieczne kontrowersje, ponieważ większość obywateli całe swoje czynne życie zawodowe płaci duże sumy pieniędzy na te ” najtańsze ubezpieczenie “, po czym gdy osiągnie wiek emerytalny, bardzo mało czasu niestety pozostaje jej na korzystanie z prawa do renty. W Polsce kwestia wieku emerytalnego podlega ciągle dyskusji społecznej. Z punktu widzenia ludzi, którzy wkrótce osiągną wiek emerytalny jest to bardzo zły system. Drugim typem ubezpieczenia społecznego jest ubezpieczenie rentowe, które wypłacane jest osobom w postaci renty, jeżeli specjalna komisja orzeknie, że są trwale niezdolne do pracy. System ubezpieczeń społecznych w Polsce determinuje sposób gromadzenia kapitału na cele społeczne. Może mieć on formę systemu kapitałowego, który polega na tym, że pracownik przez całe swoje czynne życie zawodowe odkłada składki, po to by kiedy nadejdzie odpowiedni moment, pieniądze, które są ulokowane na oprocentowanym koncie bankowym, wypłacić. Ten nagromadzony kapitał, na wypadek śmierci osoby, która te składki, co miesiąc uiszczała, może odziedziczyć osoba wskazana. Drugim typem systemu jest system redystrybutywny, jest to dość skomplikowany mechanizm, który polega na tym, że składki stanowią element wspólnej puli, są wypłacane wówczas, gdy zajdą zdarzenia usprawiedliwiające comiesięczne wypłaty na rzecz pracownika. Po przejściu danej osoby na emeryturę są one wypłacane zależnie od tego, jaka cyrkulacja panuje obecnie w systemie. Stan ten odzwierciedla powszechny pogląd, że młodzi ludzie pracują na renty, emerytury dla swoich rodziców czy dziadków. Wydaje się, że ten pierwszy system jest znacznie korzystniejszy. System kapitałowy ma bardzo długą tradycję, jego początek sięga XVI wieku, kiedy to cechy wypracowały sobie tym sposobem zabezpieczenie na przyszłość. System drugi wykształcił się w wyniku umowy międzypokoleniowej. W Polsce podstawą prawną ubezpieczenia społecznego jest ustawa z 1998. Instytucjami, które zawodowo zajmują się wypłatami, egzekwowaniem tego typu ubezpieczenia w Polsce jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. W Polsce znaczne zmiany w systemie emerytalnym zachodzą z roku, 1999 kiedy to następuje znaczny kryzys systemu redystrybutywnego. Stąd tez reforma, mimo, że zdała egzamin i obwiązuje w Polsce już 11 lat nadal jest niezrozumiała szczególnie dla starszego pokolenia. W wyniku tej reformy utworzyły się poszczególne filary emerytalne. Pierwszy filar jest związany z instytucją Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jest to system redystrybutywny, który obowiązuje w kształcie, jaki był przed rokiem 1999. Tutaj Zakład Ubezpieczeń Społecznym nadal zarządza, dysponuje ubezpieczeniem społecznym. Reforma wprowadza drugi filar ubezpieczeń społecznych , którym rozporządza Otwarty Fundusz Emerytalny. Pojawienie się na polskim rynku funduszy emerytalnych stanowiło swoisty „boom” na rynku u progu roku 2000. Fundusze emerytalne jak towarzystwa ubezpieczeniowe mają w swojej ofercie różnego rodzaju nowinki dostosowane do indywidualnych potrzeb potencjalnego klienta. Niestety nasze społeczeństwo w kwestii wyboru filaru jest znacznie podzielone. Ten nowszy model wybierają osoby młode, podatne na zmiany, ten starszy model wciąż jest preferowany przez pokolenie starsze, w wieku przedemerytalnym.